We zijn collectief de weg kwijt geraakt, verdwaald in de duisternis. En als je verdwaald bent in die duisternis, dan doe je duistere zaken. Dat kan variëren van geen respect hebben voor jezelf, roofbouw op je lichaam plegen, tot een ander leed toebrengen, en daar zijn tal van voorbeelden: van fysieke en/of geestelijke mishandeling tot aan moord toe.
Duistere dingen
Dat we duistere dingen doen in die duisternis is aan de ene kant heel logisch; je begeeft je in een nachtmerrie, bent vervuld van angst, je ziet geen hand voor ogen, louter schimmen die jou mogelijk kunnen aanvallen. Daarom ben je voortdurend op je hoede, uit angst dat jij het anders niet overleefd. Aan de ene kant kan ik daar niet anders dan begrip voor opbrengen dat mensen die verdwaald zijn in de duisternis, duistere dingen doen; ze weten per slot van rekening niet anders en zijn vergeten dat er ook een andere weg is, een andere manier. Ik voel daar louter mededogen voor en een intense behoefte om die broeders en zusters die naar Huis willen, richting het Licht, om ze daarin te helpen en te begeleiden omdat ik die weg voor een groot deel al heb afgelegd.
Een andere weg
Er komt een moment in je leven dat je tegen jezelf zegt: “Ik wil dit niet meer, er moet toch een uitweg zijn uit deze duisternis, er moet toch een andere manier zijn?” Die gedachte vormt vaak het keerpunt, de uitweg uit die duisternis richting het Licht waar we allemaal oorspronkelijk vandaan komen.
Op weg naar blijvend levensgeluk
Duisternis is ook lijden, en een mens kan ongelooflijk veel lijden. Maar ook dat lijden kan beëindigt worden, als men daarvoor kiest. Lijden is niet goed of slecht, het is wat het is: lijden, en wil je dat dan nog? Persoonlijk ben ik van mening dat elk wezen gelukkig wil zijn, in harmonie met zichzelf en zijn omgeving, enkel gedreven door vreugde en blijdschap, dankbaar dat je leeft, wetend dat er louter overvloed en rijkdom is, alleen maar geschenken die op jou liggen te wachten om opgepakt te worden. Dat besef is een soort Thuiskomen, Ontwaken, wakker worden. Wie wil dat niet?
Jij bent het Licht van de wereld
Iedereen is intrinsiek goed, is louter Liefde, alleen zijn de meesten van ons dat vergeten. Ik voel me geroepen om die Liefde in ieders hart, dat Heilige Vuur weer aan te wakkeren, te laten beseffen dat iedereen die Goddelijke Bron is van onvoorwaardelijke Liefde; jij bent het Licht van de wereld mooi mens, daarom ben jij hier. Namens onze Grote Papa & Mama, zo noem ik God, zegen ik jou met louter Liefde en dankbaarheid en wens ik je louter vreugde en rijkdom toe; maak er wat moois van en inspireer ons!
Namasté
